نشسته را به جاى دو ركعت ايستاده حساب كند ، بايد نماز احتياط نشسته را رها كند ، وبنابر احتياط واجب كسرى نمازش را تمام كند ، ودو سجده ء سهو براي زيادى سلام ودو سجده ء سهو ديگر براي زيادى تشهد - اگر آورده باشد - به جا آورد ونماز را اعاده نمايد ، در صورتي كه قبل از ركوع أول يادش بيايد ، ودر غير اين صورت نمازش باطل است . مسأله 1235 - اگر شك كند نماز احتياطى را كه بر أو واجب بوده به جا آورده يا نه ، چنانچه وقت نماز گذشته به شك خود اعتنا نكند ، واگر وقت دارد ، در صورتي كه بين شك ونماز زياد طول نكشيده وكارى كه منافى با نماز است - مثل رو بر گرداندن از قبله - انجام نداده ، بايد نماز احتياط را بخواند ، واگر كارى كه نماز را باطل مى كند انجام داده ، يا بين نماز وشك أو زياد طول كشيده ، بنابر احتياط واجب نماز را اعاده نمايد . مسأله 1236 - اگر در نماز احتياط به جاى يك ركعت دو ركعت بخواند يا ركنى را زياد كند ، نماز احتياط باطل مى شود ، وبايد دوباره أصل نماز را بخواند . مسأله 1237 - موقعى كه مشغول نماز احتياط است ، اگر در يكى از كارهاى آن شك كند ، چنانچه محل آن نگذشته بايد به جا آورد ، واگر محلش گذشته بايد به شك خود اعتنا نكند ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه به ركوع نرفته بايد بخواند ، واگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند . مسأله 1238 - اگر در شماره ء ركعتهاى نماز احتياط شك كند ، چنانچه طرف بيشتر شك نماز را باطل مى كند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد ، واگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمى كند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ، مثلا موقعى كه مشغول خواندن دو ركعت نماز احتياط است ، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مى كند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده ، واگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل نمى كند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است .